Verhaal over de geschiedenis van Reiki, geschreven voor 8 tot 12 jarigen. Leuk om voor te lezen en te gebruiken voor een spreekbeurt op school.


Zo’n honderd jaar geleden woonde er in Japan een heel bijzondere man. Zijn naam was Mikao Usui. Hij werd geboren in 1864 en na een leven van veel studeren en hard werken, kreeg hij een beetje pech. Hij was een zakenman, die veel rondreisde. In zijn eigen land, maar ook naar China en Amerika. Het ging niet zo goed meer met zijn bedrijf en op een gegeven moment had hij geen werk meer en geen geld.

Maar hij was iemand die niet zo gauw de moed opgaf. Hij wilde iets anders gaan doen en dacht over een manier na hoe hij andere mensen kon gaan helpen.

In Japan is het een goede gewoonte om dan naar een mooie rustige plek in de natuur te gaan om even rustig na te denken. Hij vond zijn plekje bij een waterval onderaan de berg Kurama. En zoals dat met veel mensen wel gebeurd, als je eens rustig de tijd neemt en een beetje kunt dromen en nadenken, dan krijg je soms hele goede ideeën.

Dat gebeurde ook met Mikao Usui. Hij kreeg een ingeving. Hij had al vaak gehoord over Ki, het Japanse woord voor energie of kracht.  Ki zit in alles. 

Een paar voorbeeldjes van Ki zijn:      

 Ki zit dus in het zonlicht en de zonnewarmte, in ons eten en drinken en in de lucht die we inademen.

Maar om echt prettig te kunnen leven hebben mensen en de meeste dieren nog iets anders nodig. Dat was Usui ook al opgevallen. Hij zag dat kinderen en kleine dieren het prettig vonden om dichtbij hun vader en moeder te kruipen. Dat vinden ze knus, warm en veilig. Eigenlijk is dat bij grote mensen en dieren niet veel anders. Voor hun is dat ook belangrijk. Als ze elkaar niet meer eens lekker knuffelen, niet laten merken dat ze graag bij elkaar in de buurt zijn, kan het zijn dat ze zich niet meer lekker in hun velletje voelen en soms zelfs gewoon ziek worden.

Het aanraken is dus eigenlijk heel belangrijk om je lekker bij te voelen (kijk maar eens hoe lekker een poes of een hond dat vindt). Het is al eens bewezen, dat wanneer je iemand aait, het lichaam op die plek stofjes maakt die er voor zorgen dat je je lekkerder voelt en dat, als er pijn is, die minder wordt en soms zelfs helemaal verdwijnt.   Trouwens, als we dat bij onszelf doen, werkt dat ook zo. Soms zelfs zonder dat we er bij nadenken. Misschien heb je je wel eens ergens aan gestoten of ben je gevallen en wat doe je dan? Je pakt de zere plek met je handen vast als je erbij kunt. Of je wrijft over je buik, als je eens teveel gegeten hebt. Eigenlijk halen we daarmee een beetje de pijn of het ongemak al weg. Of je loopt naar je moeder en als zij het vasthoudt, lijkt het ook ineens minder te worden. Het lijkt er dan op, dat we aan onszelf energie geven of die van anderen krijgen, alleen maar doordat je er handen oplegt. Het voelt dan lekkerder aan.  Ook dit kunnen we Ki noemen. 

Van anderen die Usui tijdens zijn vele reizen was tegengekomen, had hij al gehoord, dat je met Ki andere mensen en jezelf kunt behandelen, gewoon door ze met je handen aan te raken.

Hoe meer hij er over nadacht, hoe duidelijker het voor hem werd. Wat zieke en eenzame mensen missen is de Ki van anderen. De aanraking van anderen. Grote mensen zijn wat dat betreft gewoon een beetje raar. Wat ze het meest missen, daar vragen ze te weinig om en geven ze te weinig aan anderen. Zelfs aan degenen, die ze het liefste in de hele wereld vinden. Ze willen diep in hun hart wel, maar vaak denken ze dat die anderen geen tijd voor ze hebben. Of dat die anderen ze niet aardig vinden. En het meest belangrijke denk ik: ze zijn het raar gaan vinden om elkaar te knuffelen. Ze doen het eigenlijk alleen nog maar op speciale momenten, zoals op een feest of als ze iemand al een hele lange tijd niet meer gezien hebben.

Maar ja, het zal ook wel even wennen zijn wanneer je ineens iedereen in de supermarkt elkaar ziet omarmen…..

Het enige wat je mensen nog ziet doen, is elkaar een hand geven, of drie klapzoenen in de lucht. Of zoals de Japanners doen, elkaar niet aanraken (want dat mag niet) en een buiging maken.

Dus bedacht Usui een methode om mensen toch weer dichter bij elkaar te krijgen. Zodat ze elkaar weer wat Ki konden geven. Hij bedacht het Usui systeem van  Reiki. Reiki is weer een Japans woord, waar je ook het woordje Ki in terug vindt.  Door Reiki leerde hij hoe je met het neerleggen van de handen andere mensen en jezelf Ki kon geven. En het gevolg was, dat mensen die behandeld werden, zich weer beter in hun jasje gingen voelen. Zich meer op hun gemak gingen voelen. En dan zag je, dat daardoor soms hun kwaaltjes minder erg werden en ook wel gewoon verdwenen. Dat was voor Usui een hele belangrijke ontdekking.

Hij ging daarom verder met mensen over zijn ontdekkingen te vertellen. Hij gaf les in het hele land en werd ook heel beroemd. Uit alle hoeken van het land kwamen mensen naar hem luisteren en zij leerden hoe ze zichzelf en anderen behandelingen konden geven met Reiki.

Mikao Usui stierf in 1926. Hij had toen al aan meer dan tweeduizend mensen over Reiki verteld. Van die tweeduizend zijn er ook weer velen geweest die het aan anderen hebben doorverteld. Zo kwam het dat Reiki na vele jaren over de hele wereld bekend werd. Ook hier in Nederland. In 1984 werd de eerste Reiki-les in Amsterdam gegeven. En heel veel mensen, sommige denken wel meer dan een half miljoen, weten nu wat Reiki is en er zijn steeds meer mensen die het gaan leren.

De meest makkelijke manier om te behandelen is wanneer je iemand op een grote tafel legt en dan begint met je handen op het hoofd te leggen.  Volgens de behandelingsmanier (methode) van Usui gebruik je dan vier posities of plekken waar je je handen op legt. Over de ogen, langs de slapen, het achterhoofd en op de wangen. Dus bij deze plekken is het makkelijk als je aan het hoofd van de tafel gaat zitten. Verder leg je ook de handen op verschillende plekken op de borst, buik en de rug. 

Om jezelf te behandelen is het belangrijk dat je ergens rustig kunt zitten of liggen. Dan leg je je handen gewoon op de plekken waar je zelf het gemakkelijkste bij kunt. 

En als je eens iemand tegenkomt, die een beetje verdrietig is, dan vinden ze het soms heel lekker wanneer je een hand op hun rug legt. Dan worden ze langzaam weer een beetje rustiger en voelen ze zich beter.